PresenteIndicativo yome alegro túte alegras él/ella/Ud.se alegra nosotrosnos alegramos vosotrosos alegráis ellos/ustedesse alegran
PretéritoIndicativo yome alegré túte alegraste él/ella/Ud.se alegró nosotrosnos alegramos vosotrosalegrasteis ellos/ustedesse alegraron
ImperfectoIndicativo yome alegraba túte alegrabas él/ella/Ud.se alegraba nosotrosnos alegrábamos vosotrosos alegrabais ellos/ustedesse alegraban
FuturoIndicativo yome alegraré túte alegrarás él/ella/Ud.se alegrará nosotrosnos alegraremos vosotrosos alegraréis ellos/ustedesse alegrarán
PresenteImperativo Afirmativo yo— túalégrate él/ella/Ud.alégrese nosotrosalegrémonos vosotrosalegraos ellos/ustedesalégrense
PresenteImperativo Negativo yo— túno te alegres él/ella/Ud.no se alegre nosotrosno nos alegremos vosotrosno os alegréis ellos/ustedesno se alegren
PresenteSubjuntivo yome alegre túte alegres él/ella/Ud.se alegre nosotrosnos alegremos vosotrosos alegréis ellos/ustedesse alegren
CondicionalIndicativo yome alegraría túte alegrarías él/ella/Ud.se alegraría nosotrosnos alegraríamos vosotrosos alegraríais ellos/ustedesse alegrarían
Condicional perfectoIndicativo yome habría alegrado túte habrías alegrado él/ella/Ud.se habría alegrado nosotrosnos habríamos alegrado vosotrosos habríais alegrado ellos/ustedesse habrían alegrado
FuturoSubjuntivo yome alegrare túte alegrares él/ella/Ud.se alegrare nosotrosnos alegráremos vosotrosos alegrareis ellos/ustedesse alegraren
Futuro perfectoIndicativo yome habré alegrado túte habrás alegrado él/ella/Ud.se habrá alegrado nosotrosnos habremos alegrado vosotrosos habréis alegrado ellos/ustedesse habrán alegrado
Futuro perfectoSubjuntivo yome hubiere alegrado túte hubieres alegrado él/ella/Ud.se hubiere alegrado nosotrosnos hubiéremos alegrado vosotrosos hubiereis alegrado ellos/ustedesse hubieren alegrado
ImperfectoSubjuntivo yome alegrara túte alegraras él/ella/Ud.se alegrara nosotrosnos alegráramos vosotrosos alegrarais ellos/ustedesse alegraran
PluscuamperfectoIndicativo yome había alegrado túte habías alegrado él/ella/Ud.se había alegrado nosotrosnos habíamos alegrado vosotrosos habíais alegrado ellos/ustedesse habían alegrado
PluscuamperfectoSubjuntivo yome hubiera alegrado túte hubieras alegrado él/ella/Ud.se hubiera alegrado nosotrosnos hubiéramos alegrado vosotrosos hubierais alegrado ellos/ustedesse hubieran alegrado
Pretérito anteriorIndicativo yome hube alegrado túte hubiste alegrado él/ella/Ud.se hubo alegrado nosotrosnos hubimos alegrado vosotrosos hubisteis alegrado ellos/ustedesse hubieron alegrado
Pretérito perfectoIndicativo yome he alegrado túte has alegrado él/ella/Ud.se ha alegrado nosotrosnos hemos alegrado vosotrosos habéis alegrado ellos/ustedesse han alegrado
Pretérito perfectoSubjuntivo yome haya alegrado túte hayas alegrado él/ella/Ud.se haya alegrado nosotrosnos hayamos alegrado vosotrosos hayáis alegrado ellos/ustedesse hayan alegrado